Następne fundacje



W 1624 r. klasztor krakowski nie mógł przyjmować zgłaszających się kandydatek, ponieważ miał już pełną liczbę zakonnic. Zaistniała potrzeba nowej fundacji. Na jej miejsce przełożeni wybrali Lublin. Koszty materialne pokryli karmelici lubelscy, Konstancja Bużeńska oraz Katarzyna z Kretowskich Ligęza, która w październiku 1624 r. otrzymała habit zakonny we wspólnocie krakowskiej i razem z innymi zakonnicami wyjechała do Lublina. Przełożoną została m. Anna od Jezusa. Przez jedenaście lat zakonnice mieszkały w prowizorycznym klasztorze, w 1635 r. przeniosły się do nowego, zbudowanego na fundamentach obronnego zboru kalwińskiego, kupionego od Rafała Leszczyńskiego, wojewody bełskiego. W latach następnych przy klasztorze zbudowano kościół p.w. św. Józefa.

Kolejny klasztor powstał w 1638 r. w Wilnie i był owocem współpracy klasztoru krakowskiego i lubelskiego. Koszty materialne pokryli Anna Marcybella i Stefan Pacowie, podkanclerzowie litewscy. Cztery lata później, w 1642 r. z tych samych klasztorów wyruszyły zakonnice na fundację do Lwowa. Inicjatorami tej fundacji byli Jakub i Zofia Teofila z Daniłowiczów Sobiescy, rodzice króla Jana III Sobieskiego, który po śmierci rodziców kontynuował ich dzieło. Przełożoną i mistrzynią pierwszego pokolenia karmelitanek lwowskich była m. Teresa od Jezusa (Marianna Marchocka). W 1648 r. z powodu wybuchu wojny na Ukrainie karmelitanki lwowskie schroniły się do Krakowa, skąd w roku następnym wyjechały na fundację do Warszawy, finansowaną przez Jerzego Ossolińskiego, kanclerza wielkiego koronnego. Tutaj w 1652 r. zmarła w opinii świętości m. Teresa Marchocka.

W 1659 r. część zgromadzenia lwowskiego wróciła do Lwowa i wznowiła tamtejszy klasztor. W 1649 r. zgromadzenie św. Józefa w Lublinie założyło drugi klasztor w tym mieście p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP. Jego fundatorką była Zofia Daniłowiczowa, wdowa po Janie Mikołaju, podskarbim wielkim koronnym. Ona również zapisała fundusz na fundację w Poznaniu, zrealizowaną dopiero w 1665 r. Pierwszą przełożoną obu klasztorów była m. Barbara od Najśw. Sakramentu (Zadzik), osoba wielkiej świętości i wybitna wychowawczyni nowicjuszek. Zmarła w 1679 r. w Poznaniu.

W 1725 r. z inicjatywy Jana Szembeka, kanclerza wielkiego koronnego, powstał drugi klasztor w Krakowie, na Wesołej. W ten sposób kanclerz pragnął wynagrodzić swej ciotce Helenie Konstancji Rupniewskiej (m. Anna Józefa od Jezusa) krzywdę wyrządzoną jej przez jego rodziców w trakcie podziału majątku. Klasztor, który wówczas wydawał się zbyteczny, w przyszłości stanie się azylem dla kasowanych w innych miastach oraz dla wspólnoty z klasztoru św. Marcina.

Normalny rytm życia karmelitanek w XVII i na początku XVIII w. często zakłócały epidemie i wojny. W ówczesnych warunkach jedynym ratunkiem przed zarażeniem się była ucieczka do miejscowości nie objętych zarazą lub całkowita izolacja. W połowie XVII w. z powodu wybuchu wojny na Ukrainie, a następnie z powodu najazdu szwedzkiego na Polskę wszystkie zgromadzenia musiały opuścić swoje klasztory na wiele lat. I tak np. karmelitanki wileńskie w 1653 r. wyjechały z miasta z powodu epidemii, w 1654 r. z powodu najazdu rosyjskiego, w roku następnym w obawie przed Szwedami. Wróciły do Wilna dopiero w 1667 r. W okresie “potopu” większość zgromadzeń znalazła schronienie na Spiszu, tylko krakowskie w Pradze. W czasie podróży i pobytu poza klasztorami karmelitanki starały się zachować normalny rytm dnia. Przyjmowano kandydatki, nowicjuszki składały śluby zakonne, zakładały nowe klasztory. Epidemie i wojny na ogół oszczędzały zakonnice, gorzej było z klasztorami. W połowie XVII w. wszystkie klasztory uległy całkowitemu lub częściowemu zniszczeniu. Dlatego dopiero w drugiej połowie tego wieku całą energię pochłonęła odbudowa zniszczeń “potopu”. Surowa klauzura nie separowała klasztorów od społeczeństwa, w którym żyły. Można mówić o znacznym wpływie apostolskim klasztorów na rodziny dobrodziejów i fundatorów, na rodziny zakonnic, na tych, którzy uczęszczali do ich kościołów lub też szukali przy furcie klasztornej pomocy duchowej.

Wesprzyj dowolną kwotą rozwój naszego portalu i odbierz darmowy e-book „Opiekun Odkupiciela”Na zakończenie roku poświęconego św. Józefowi przeczytaj o Jego roli w Karmelu i poznaj naszych świętych, szczególnych jego czcicieli!”

Regulamin przekazywania darowizn online poprzez serwis PayU na rzecz Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, z siedzibą przy ul. Glogera 5... Zobacz więcej

Regulamin przekazywania darowizn online poprzez serwis PayU na rzecz Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, z siedzibą przy ul. Glogera 5 w Krakowie.

  1. Niniejszym regulamin określa warunki przekazywania darowizn online za pomocą formularza dostępnego na stronie www.karmel.pl poprzez operatora płatności PayU.
  2. Strona internetowa www.karmel.pl jest administrowana przez Krakowską Prowincję Zakonu Karmelitów Bosych, 31-222 Kraków, NIP: 945-18-40-422, tel. 12 416 85 41.
  3. Płatności online są obsługiwane przez operatora płatności PayU z siedzibą w Poznaniu, przy ul. Grunwaldzkiej 186, 60-166 (https://poland.payu.com).
  4. Darczyńcą może być pełnoletnia osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, zwani dalej darczyńcą.
  5. Przekazane darowizny wykorzystane zostaną wyłącznie na cele statutowe Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, w tym na działalność kultu religijnego, charytatywną, opiekuńczą, oświatową, kulturalną, pożytku publicznego, w zakresie opieki nad zabytkami oraz inną, zgodną z zasadami i potrzebami Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych.
  6. Darowizny można przekazywać 24 godziny na dobę. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych nie odpowiada za przerwy w dostępie do serwisu PayU.
  7. Wpłat darowizn online dokonywane są z użyciem przelewu elektronicznego obsługiwanego przez PayU.
  8. W celu przekazania darowizny należy na stronie https://karmel.pl w module do płatności wpisać wysokość darowizny. Akceptacja niniejszego regulaminu następuje poprzez kliknięcie przycisku WSPIERAM w celu przekierowania do serwisu PayU.
  9. Wpłaty darowizn online dokonywane za pomocą płatności PayU nie podlegają zwrotom.
  10. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych zapewnia ochronę danych osobowych otrzymanych od PayU zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 r. oraz Ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. Administratorem danych uzyskanych od PayU w procesie przekazywania darowizn online jest Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych. Administratorem danych uzyskanych w ramach usługi płatności online jest PayU.
  11. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych zapewnia, iż dane osobowe darczyńców otrzymane od PayU przetwarzane będą wyłącznie dla celów realizacji umowy darowizny, w tym obsługi bankowej i księgowej darowizn, a także w celu realizacji uzasadnionego interesu Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych oraz z zachowaniem warunków określonych w klauzuli informacyjnej.
  12. Korzystanie z płatności online jest równoznaczne ze zgodą na przetwarzanie danych osobowych w celu realizacji tej płatności.
  13. Darczyńcy dokonujący płatności za pośrednictwem serwisu PayU mogą składać reklamację dotyczące Usługi Płatności PayU, jeżeli przekazana przez niego darowizna nie została zrealizowana lub została zrealizowane niezgodnie z Regulaminem dokonywania wpłat w serwisie PayU.