o. Maciej od Męki Pańskiej OCD

o. Maciej od Męki Pańskiej OCD

Maciej Jaworski

Źródła powołania do Karmelu ukryte nieopodal Przełęczy pod Chłopkiem nad Morskim Okiem, powołania misyjnego zaś, odnalezione przy cosobotnim sprzątaniu muzeum misyjnego w Czernej.

Od 1993 roku w Karmelu, od 2000 w kapłaństwie, od 2006 w Afryce.

Karmelitańska misja realizuje się od lat zasadniczo w domu formacyjnym i rekolekcyjnym w Rwandzie i szeroko rozumianych jej okolicach; w wolnych chwilach zaś, w afrykańskich środkach lokomocji, w poszukiwaniu owoców ewangelizacji na Czarnym Kontynencie. Misją w misji można uznać, dokumentowanie świadectw wiary napotkanych ludzi, którzy stają się dla niego, opatrznościowymi misjonarzami. Żyje w Afryce, by umacniać się w wierze.


Okiem Misjonarza

Pisane z serca Czarnego Lądu


Spod Równika

27 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Zakończenie (od. 10/10)

Świadectwa wiary z Rwandy i Burundi opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Nagranie zrealizowano 19 marca 2020 w Munster, IN (USA).
19 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Seminarzyści z Buta (od. 9/10)

Świadectwo wiary z Burundii opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w: – “Kamień który przemówił” w książce “Kwemera, czyli wierzyć. Świadectwa wiary Kościoła […]
16 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – ks. Jean (od. 8/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w książce: “Napastnik” w książce “Wierzyć w nurcie Nilu”, WKB Kraków 2015. Nagranie […]
10 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Veneranda (od. 7/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w: –  “Lwica macierzyństwa” i “Siła zranionego serca” w książce “Kwemera, czyli wierzyć”, […]
8 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Eugeni (od. 6/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w książce: “Kamień który przemówił” w książce “Kwemera, czyli wierzyć. Świadectwa wiary Kościoła […]
7 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Nowicjuszki Sióstr Dobrego Pasterza (5/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w książce: “Przebaczenie rodzi nowe życie” w książce “Kwemera czyli wierzyć”, WKB, Kraków […]
3 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Cyprien i Daphrose (od. 4/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane: “Małżeńska podróż ku świętości” w książce “Kwemera czyli wierzyć”, WKB, Kraków 2012 “Proroctwo […]
1 kwietnia 2020

“Światło w ciemności” – Felicité (od. 3/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Świadectwo zostało opublikowane w: “Święta gościnność” w książce: “Wierzyć w Nurcie Nilu”, WKB, Kraków, 2015, “Radykalna […]
30 marca 2020

“Światło w ciemności” – ks. Dennis (od. 2/10)

Świadectwo wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Nagranie zrealizowano 20 marca 2020 w Munster, IN (USA).
27 marca 2020

“Światło w ciemności” – Mama Grace (od. 1/10)

Świadectwa wiary z Rwandy opowiedziane przez o. Macieja Jaworskiego OCD. Tytuł świadectwa: “Kościół – miejscem zranienia i uzdrowienia” w książce “Kwemera, czyli wierzyć”, WKB, Kraków 2012. […]
19 lutego 2020

Adopcja kleryka

Wspólne wzrastanie w powołaniu Ostatnio otrzymałem list od jednej osoby, która włączyła się w dzieło Adopcji Kleryka. Zacytuję krótki fragment: „Bardzo się cieszę, że ofiarą i […]
18 lutego 2020

O poszukiwaniach wody w Burundi

Studnie głębinowe w Gitega, Makebuko i Musongati Ostatnio w Burundi mamy czas na szukanie wody. Ale co najważniejsze, udaje się ją znaleźć i co jeszcze trudniejsze, […]
6 stycznia 2020

Pigmejski żłóbek

Święta Bożego Narodzenia. Po wielogodzinnych spowiedziach adwentowych, nadeszła typowo klasztorna świąteczna cisza i bezruch, który uwielbiam. Wierni już w parafiach i rodzinach, w klasztorze zaś odpoczynek. […]
28 grudnia 2019

Z Ewangelią u Pigmejów

To miał być zwykły dzień misyjny. Wizyta w szkołach, pomoc pigmejskim dzieciom w przyborach szkolnych, by nie opuściły rozpoczętego roku szkolnego. Fakt, że to okres mikołajowo […]
10 grudnia 2019

Wspólny dom

20 minut samochodem od stolicy kraju, ludzie mieszkają w plecionych z trawy szałasach. Nie dlatego, że to letniskowe dacze, ale konieczność i codzienność dla miejscowych pigmejów. […]
24 kwietnia 2019

Uśmiech z najnieszczęśliwszego kraju świata

Dzień Świętości Życia, Zwiastowanie Pańskie, 2019 Między rajem a piekłem. Uśmiech z najnieszczęśliwszego kraju świata Zacny dyplomata przybył do Burundi, by przy okazji ważnych spraw wagi […]
7 marca 2019

Makebuko – pomoc ubogim

Historia podjętych inicjatyw w Makebuko sięga czasów o. Generała Arostegui Gamboa, którego Definitorem Generalnym był wówczas o. Zachariasz Igirukwayo. Podczas Wizytacji Generalnej w Delegaturze Burundi-Rwanda, inicjatywa […]
25 stycznia 2019

Klasyka spod równika, czyli z Chopinem pod palmami

Bujumbura, 9 stycznia 2019 r. Melomanem raczej nie jestem, ale Nokturny Chopina znam na pamięć, a matematykę pulsującą w utworach Bacha czy przejmujący ból Requiem Mozarta, […]
2 grudnia 2018

Afryka na 100 lecie zakończenia I Wojny Światowej

Ostatnio Polska świętowała 100 lecie odzyskania niepodległości; wiele młodych krajów, 100 lecie ich niepodległości; wielkie mocarstwa, 100 lecie zakończenia wojny; Afryka zaś… początek walki o pamięć […]
3 października 2018

Pierwszo-październikowe skojarzenia

Na rwandyjskich forach internetowych pojawiła się przedwczoraj akcja z pytaniem: “z czym kojarzy ci się, 1 października?”. Skojarzyłem po karmelitańsku, a jednak poczułem się w tym […]

Moi Misjonarze

60-letnia rwandyjka, która zamiast myśleć o sobie, ratowała innych podczas ostatniej wojny w Rwandzie, w 1994 roku. Co noc organizowała przemyt ludzi przez granicę do Kongo, każdego zaś dnia, szukała jedzenia dla ukrytych uchodźców w powierzonym jej przez biskupa, domu rekolekcyjnym.  Los obcych, był dla niej ważniejszy, niż własne życie. Gdy wyczerpały się możliwości ratowania, przygotowywała nastoletnie dziewczyny na godną śmierć. Poprosiła, by wyszła z ukrycia, mówiąc „czas nadszedł, Pan wzywa, chodźcie, dajmy świadectwo.” Pierwsza wsiadła do autobusu wiozącego niewinne dziewczyny na egzekucję, nie korzystając z wielu okazji, by się wycofać, doprowadziła je aż do grobu, gdzie razem z nimi spoczęła.

Droga Felicite, proszę, naucz mnie bezkompromisowej gościnności, by drugi człowiek, pod mym dachem, czuł, że troszczę się o niego.

33-letni proboszcz parafii, słynny piłkarz narodowej ekipy Rwandy, w nasilającym się konflikcie przygotowującym wojnę roku 1994, nie pozwolił się wmanewrować w politykę. Bezkrompromisowo stanął po stronie prześladowanych, bez względu na polityczne i etniczne tego konotacje. Przyjął pod dach swego kościoła i probostwa, kilka tysięcy uchodźców. W dzień ich spowiadał i ewangelizował, w nocy, bronił w polu walki, przed napaściami morderców. Gdy wyczerpały się możliwości ochrony, twarzą w twarz z uzbrojonymi po zęby bojówkarzami, sam z różańcem w ręku stanął w bramie probostwa, mówią; „jeśli chcecie ich dostać, musicie przejść przeze mnie” i przeszli. Ciało charyzmatycznego proboszcza po 20 latach wyciągnięto z studzienki melioracyjnej.

Drogi Jean Bosco, proszę, naucz mnie kapłaństwa ewangelicznego, wolnego od politycznych ograniczeń.

Małżeństwo po przejściach. Ona święta Monika, on, raczej Augustyn. Wykrztałceni, zamożni, elita Rwandy. Po nawróceniu Cypriana, garaż przerobili na kaplicę domową, a sami wyszli na ulice ewangelizować i pomagać zagubionym. Przeszczepili francuską wspólnotę Emmanuel do Rwandy, by pomagać małżeństwom w ich trudnościach. Gdy przyszła godzina próby, wojna, w zemście za niezaangażowanie się Cypriana w politykę rządzącej ówcześnie partii, i za pochodzenie Dafrozy, stali się jednym z pierwszych poszukiwanych do wyeliminowania. Rankiem, pierwszego dnia rzezi, gdy siepacze załomotali do bramy, Rodzice zebrali dzieci i poprosili o 5 minut ostatniej adoracji Naświętszego Sakramentu w garażowej kaplicy domowej. Z masakry wyszedł, jedynie 10 –letni syn.

Drodzy Dafrozo, naucz mnie, cierpliwego trwania przy drugim, którego mam kochać. Drogi Cyprianie, naucz mnie, postawienia wszystkiego na jedną kartę.

Fekry, 50-letni mężczyzna, w niedawnym ataku na ich koptyjski kościół w Aleksandrii, stracił, żonę, dwie córki i szwagierkę. W czasie masakry nie był z nimi w kościele, pracował. Po żałobie zwolnił się z pracy, by służyć na pełnym etacie, wspólnocie parafialnej.  Gdy rozmawiałem z nim i jego współbraćmi, tracącymi bliskich w prześladowaniach, usłyszałem: Bóg wie lepiej, po co to wszystko; Przychodzę, by zrozumieć, co Bóg chce mi powiedzieć przez to cierpienie. Hiobowie, zyją wśród nas.

Proszę was, Hiobowie naszych czasów, nauczcie mnie, szukać sensu w bezsensowym i niesprawiedliwym cierpieniu.

Młoda włoska misjonarka z Kenii, lat I wojny światowej. Pierwsze okres misji spędziła w drodze między szpitalami polowymi, by służyć ofiarom wojny światowej na terenach kolonii brytyjskiej i niemieckiej. Po wojnie, gdy osiedliła się na stałe w swej misji w Kikuyuland, po zajęciach szkolnych, ubierała swe trepy i wychodziła szukać chorych i niewierzących. Znała każdy zakątek i każde wzgórze regionu. Gdy wybuchła epidemia, Stefani zakaziła się od swego odwiecznego wroga, który szukał sposów jak ją zdyskredytować i wyrzucić ze szkoły, by objąc jej stanowisko. Zakaziła się śmiertelnie, okazując mu miłość i czułość. Metodą na miłosierdzie, ochrzciła tysiące ludzi w ich domach, na łożu śmierci. Na obrazie beatyfikacyjnym, została przedstawiona, uśmiechnięta, z Biblią i wypastowanymi górskimi butami pod pachą.

Błogosławiona Stefanii, naucz mnie szukać drugiego w potrzebie, nie zaś czekać, aż mnie znajdzie.


Foto-Afryka