“La Bruna” z Neapolu

Najbardziej znanym wizerunkiem maryjnym Neapolu jest bardzo stara wschodnia ikona MB Karmelitańskiej (Madonna del Carmine) – zwanej też Santa Maria della Bruna (MB Brązowa, Brunatna) z racji brunatnej karnacji oblicza Maryi i Dzieciątka Jezus.

Gdy Karmelici byli zmuszeni opuścić spokojną siedzibę na Górze Karmel w Ziemi Świętej na skutek ekspansji mahometan w XIII w. zawędrowali przez Cypr, Maltę do Europy. Zabrali ze sobą – według tradycji – piękną ikonę XIII-wieczną w typie Eleusy i zatrzymali się na jakiś czas w Neapolu. Mała kolonia zakonników otrzymała tu kościółek i klasztor obok murów miejskich i tak wraz z obrazem Maryi osiedli na miejscu. Obraz o wym. 100×80 cm ukazuje Dziecię Jezus jak w czułym geście tuli swój policzek do matczynego lica. Z miłością dotyka prawą dłonią podbródka Maryi, lewą mocno ściskając Jej welon. MB jest przedstawiona na sposób grecki w błękitnym maforionie, a na prawym ramieniu widać dużą, złotą gwiazdę nieco przypominającą kometę. Suknia ma kolor czerwieni, podobnie jak szaty Dzieciątka – choć w nieco innym odcieniu. Tło obrazu jest złote.

Ikona znalazła swe miejsce w ołtarzu głównym i tak rozpoczął się publiczny kult Maryi, która hojnie udzielała Swych łask proszącym. Niestety po pewnym znaczącym wydarzeniu La Bruna „straciła na znaczeniu” będąc „odsuniętą na bok” (dosłownie i w przenośni). A mianowicie: w roku 1268 młodziutki książę Szwabii, Konradyn odwodzony przez swą matkę od wyprawy, w której chciał zawładnąć królestwem Neapolu starł się z wojskami Karola Andegaweńskiego i został rozbity w puch. Sam książę dostał się do niewoli. Ustalono wysokość okupu. A gdy matka dotarła do Neapolu z okupem, okazało się, że syn już nie żyje. Zrozpaczona zabrała ciało syna i umieściła je w kościele karmelitów, a za zgromadzone pieniądze rozbudowała go i hojnie uposażyła. Z czasem grobowiec syna stał się swoistym mauzoleum godnym królewskiej rodziny. Mała ikona La Bruny stała się zbyt skromną jak na nowy kościół i ołtarz, więc „trafiła” do bocznej kaplicy należącej do neapolitańskiej rodziny Grignetti. Jej miejsce zajęło duże malowidło przedstawiające Wniebowzięcie NMP.

Utraciwszy prestiżową pozycję, obraz na ponad 200 lat popadł w zapomnienie. Dopiero wydarzenia z roku 1500 przywróciły mu na nowo blask. Otóż był rok jubileuszowy, ogłoszony przez pp. Aleksandra VI. Aby skorzystać z ogromu łask duchowych, do Rzymu postanowili udać się również neapolitańczycy. Na czele procesji stanął krucyfiks z kościoła św. Katarzyny, a szukając odpowiedniego obrazu Matki Bożej „przypomniano” sobie o La Brunie z kościoła karmelitów. Rankiem 7 kwietnia 1500 r. ruszyła procesja w drogę. Śpiewano pieśni, psalmy i hymny, odmawiano litanie, zanoszono prośby i dzięki składano Bogu w Trójcy Jedynemu. Niedaleko za miastem usłyszano krzyki kalekiego mężczyzny Tomasa Saccone, który podczołgał się do pochodu, pragnąć by zabrano go w drogę. Gdy dostrzegł Madonnę La Bruna poprosił o łaskę uzdrowienia, by móc dołączyć do pielgrzymów. Nagle poczuł, że jego ciało przenika ogromny żar. Kalekie kończyny wyprostowały się i stanął o własnych siłach na zdrowych nogach. Z płaczem i dziękczynieniem ruszył ze wszystkimi w drogę. Cud dokonany na oczach wielu, lotem błyskawicy rozszedł się po okolicy i wnet zaczęli nadciągać inni chorzy i chromi, by znaleźć łaskę w oczach Maryi i doświadczyć cudu uzdrowienia. A Maryja z Jezusem hojni byli w tym rozdawnictwie łask. Wieści docierały również do Rzymu. Papież Aleksander VI dając wiarę tym niezwykłym uzdrowieniom, 13 kwietnia osobiście powitał pielgrzymów z Neapolu i polecił, by cudowny obraz zanieść do Bazyliki, gdzie sam zatopił się w modlitwę w obecności La Bruny. Okadził obraz, pobłogosławił zebranych i zachęcał do modlitwy i oddawania czci Madonnie, która przyczyniła się do tylu cudownych uzdrowień. Po kilku dniach pobytu również w drodze powrotnej działy się cuda. Odtąd La Bruna powróciła do ołtarza głównego jako łaskami słynący wizerunek.

Jednak w samym Neapolu znalazł się „niewierny Tomasz”, który postanowił „sprawdzić” moc i autentyczność nadprzyrodzonych łask. Był to sam król Neapolu, Fryderyk II. Sceptycznie nastawiony polecił chorym i kalekim stawić się 24 czerwca przed obrazem MB z odpowiednimi dokumentami tożsamości i opisem choroby. Sekretarz pozbierał papiery i w obecności rodziny królewskiej, dostojników oraz innych ważnych osobistości Neapolu odprawiono mszę św. Gdy chórzyści królewscy zaintonowali Gloria in excelsis Deo odsłonięto wizerunek i na błagających o uzdrowienie padł promień światła odbity od oblicza Madonny. Doszło do natychmiastowych uzdrowień, które zostały skrzętnie udokumentowane przez medyków i sekretarza króla.

W 1875 r. cudowny wizerunek La Bruny został uroczyście ukoronowany, a kościół karmelitański pięknie usytuowany nad Morzem Tyrreńskim stał się znaczącym Sanktuarium maryjnym. 100-lat później odnowiony obraz otrzymał ozdobną sukienkę i wciąż świeci niepowtarzalnym blaskiem łask.

Matka Boża La Bruna zyskując sławę przyczyniała się do tego, iż coraz więcej wdzięcznych osób stawało się dobrodziejami uposażającymi świątynię nowymi środkami pozwalającymi na upiększanie i odnawianie kościoła. I tak świątynia zyskała w XVII w. wysoką na 75 m wieżę-dzwonnicę, a w XVIII w. nową fasadę z portalem. A we wnętrzu… pozłacane XVI/XVII w. barokowe organy i wiele wspaniałych kaplic z przebogatym wystrojem oraz cennymi zabytkami. Jednym z nich jest XIV Krucyfiks, który podobnie jak ikona MB zasłynął cudami. Pośród licznych kaplic wyróżnić należy te karmelitańskie: a więc – poświęconą MB Szkaplerznej, prorokowi Eliaszowi, św. Szymonowi Stock, św. Teresie od Jezusa i Magdalenie de Pazzi – każda z bogatym wyposażeniem, odpowiednimi obrazami, rzeźbami, witrażami bądź malowidłami, niejednokrotnie i relikwiami Świętych. W podobnym stylu prezentuje się zakrystia – barokowa, monumentalna i na wskroś karmelitańska. Klasztor o wiele skromniejszy stanowi wraz z całym kompleksem jedno z najstarszych miejsc lokacji, życia, posługi i świadectwa charyzmatu karmelitańskiego w Europie. Modlitwa, cisza, nadprzyrodzoność łask, mistyka świętych, kult Maryi i piękno – które sprzyjają ubogaceniu duszy człowieka stykającego się w tym co doczesne i materialne, z tym co duchowe i wieczne – bo zanurzone w Bogu.

o. Paweł Ferko OCD


Wesprzyj dowolną kwotą rozwój naszego portalu i odbierz darmowy e-book „Opiekun Odkupiciela”Na zakończenie roku poświęconego św. Józefowi przeczytaj o Jego roli w Karmelu i poznaj naszych świętych, szczególnych jego czcicieli!”

Regulamin przekazywania darowizn online poprzez serwis PayU na rzecz Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, z siedzibą przy ul. Glogera 5... Zobacz więcej

Regulamin przekazywania darowizn online poprzez serwis PayU na rzecz Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, z siedzibą przy ul. Glogera 5 w Krakowie.

  1. Niniejszym regulamin określa warunki przekazywania darowizn online za pomocą formularza dostępnego na stronie www.karmel.pl poprzez operatora płatności PayU.
  2. Strona internetowa www.karmel.pl jest administrowana przez Krakowską Prowincję Zakonu Karmelitów Bosych, 31-222 Kraków, NIP: 945-18-40-422, tel. 12 416 85 41.
  3. Płatności online są obsługiwane przez operatora płatności PayU z siedzibą w Poznaniu, przy ul. Grunwaldzkiej 186, 60-166 (https://poland.payu.com).
  4. Darczyńcą może być pełnoletnia osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, zwani dalej darczyńcą.
  5. Przekazane darowizny wykorzystane zostaną wyłącznie na cele statutowe Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych, w tym na działalność kultu religijnego, charytatywną, opiekuńczą, oświatową, kulturalną, pożytku publicznego, w zakresie opieki nad zabytkami oraz inną, zgodną z zasadami i potrzebami Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych.
  6. Darowizny można przekazywać 24 godziny na dobę. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych nie odpowiada za przerwy w dostępie do serwisu PayU.
  7. Wpłat darowizn online dokonywane są z użyciem przelewu elektronicznego obsługiwanego przez PayU.
  8. W celu przekazania darowizny należy na stronie https://karmel.pl w module do płatności wpisać wysokość darowizny. Akceptacja niniejszego regulaminu następuje poprzez kliknięcie przycisku WSPIERAM w celu przekierowania do serwisu PayU.
  9. Wpłaty darowizn online dokonywane za pomocą płatności PayU nie podlegają zwrotom.
  10. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych zapewnia ochronę danych osobowych otrzymanych od PayU zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 r. oraz Ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. Administratorem danych uzyskanych od PayU w procesie przekazywania darowizn online jest Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych. Administratorem danych uzyskanych w ramach usługi płatności online jest PayU.
  11. Krakowska Prowincja Zakonu Karmelitów Bosych zapewnia, iż dane osobowe darczyńców otrzymane od PayU przetwarzane będą wyłącznie dla celów realizacji umowy darowizny, w tym obsługi bankowej i księgowej darowizn, a także w celu realizacji uzasadnionego interesu Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych oraz z zachowaniem warunków określonych w klauzuli informacyjnej.
  12. Korzystanie z płatności online jest równoznaczne ze zgodą na przetwarzanie danych osobowych w celu realizacji tej płatności.
  13. Darczyńcy dokonujący płatności za pośrednictwem serwisu PayU mogą składać reklamację dotyczące Usługi Płatności PayU, jeżeli przekazana przez niego darowizna nie została zrealizowana lub została zrealizowane niezgodnie z Regulaminem dokonywania wpłat w serwisie PayU.