Módl się za nami
75 świętych, którzy grzeszyli, cierpieli i zmagali się na drodze do świętości
Meg Hunter-Kilmer
Każdy ze świętych, których pokochałam, nauczył mnie bardziej kochać Jezusa oraz zainspirował do tego, by po raz kolejny wziąć swój krzyż, ufając tej miłości, która wciąż wzywa mnie w górę. Dlatego opowiadam ich historie. Gdyż im więcej o nich wiemy, tym więcej wiemy o Nim. Im jaśniej widzimy, jak On ukochał ich wraz z ich kruchością, tym mocniej wierzymy w Jego miłość do nas. Im dłużej jesteśmy świadkami ich wierności w cierpieniu, tym mocniej wierzymy, że Bóg potrafi wyprowadzić dobro z tej brzydoty, która niemal już nas przytłacza. Chwała Bogu za tych członków naszego Kościoła, którzy łączą brzegi wielkiej przepaści i wzywają nas, abyśmy zjednoczyli się z nimi przed tronem Tego, który miłuje nas równie mocno, jak ich. Oby dzięki ich wstawiennictwu każdy z nas stał się świętym.
„Książka o świętych dla reszty z nas, którzy upadamy częściej, niż jesteśmy skłonni się przyznać”.
Jak korzystać z tej książki
Książka ta nie jest encyklopedią, lecz zbiorem historii. Możesz więc śmiało zacząć od pierwszej strony i czytać aż do ostatniej lub możesz przejrzeć spis treści i odszukać to, co cię pociąga. Możesz też pomodlić się chwilę i otworzyć książkę w przypadkowym miejscu, by zobaczyć, czy Duch Święty nie ma ci do zaproponowania jakiegoś nowego świętego przyjaciela.
W książce określam mianem świętych wszystkich oficjalnych świętych Kościoła katolickiego, a także tych, których procesy kanonizacyjne są w toku i którzy noszą tytuły sług Bożych, czcigodnych sług Bożych oraz błogosławionych. Chociaż oficjalnie tytuł świętego przysługuje jedynie tym, których kult został ustanowiony przez Kościół w całym Kościele, moje zastosowanie tego terminu nie ma celu przedwczesnego kanonizowania kogokolwiek ani też rozstrzygania o wiecznym losie tych, o których świętości Kościół jeszcze oficjalnie się nie wypowiedział. Jest to raczej skrótowa forma określenia tych wszystkich, których przedstawia się jako wzory życia chrześcijańskiego, niezależnie od tego, czy zostali już kanonizowani, czy też nie.
Podczas lektury tej książki napotkasz różne określenia, dobrze jest więc wiedzieć, co dokładnie oznacza każde z nich. Święty to naturalnie osoba, o której Kościół stwierdził, że jest w niebie, oraz zarządził jej powszechny kult. Od niemal tysiąca lat stwierdzenie to przyjmuje formę oficjalnej kanonizacji przez Stolicę Apostolską, co zwykle ma miejsce po zakończeniu długiego procesu. Jednakże przez wiele stuleci mężczyźni i kobiety byli ogłaszani świętymi przez biskupów miejsca, przeważnie w odpowiedzi na powszechne uznanie ich świętości przez lud. Przykładowo św. Piotr nigdy nie został oficjalnie kanonizowany, ale jego status świętego nie ulega wątpliwości.
Dziś po oficjalnym otwarciu procesu beatyfikacyjnego osobie przysługuje status sługi Bożego. Tytuł ten oznacza, że toczy się proces beatyfikacyjny tej osoby, natomiast nie przesądza jeszcze o jej świętości. Na tym etapie jej przypadek wciąż podlega skrupulatnym badaniom.
Po przeczytaniu i analizie materiałów dotyczących danego sługi Bożego Dykasteria do spraw Świętych ustala, czy w jego życiu daje się zauważyć cnoty heroiczne. Jeśli tak, zostaje promulgowany dekret o heroiczności cnót i dana osoba otrzymuje tytuł czcigodnego sługi Bożego. Także na tym etapie nie ma jeszcze rozstrzygnięcia co do jej obecności w niebie. Nie ma ona swojego wspomnienia w kalendarzu liturgicznym, nie ma też pozwolenia na budowę kościołów pod jej wezwaniem, ale wierni mogą prosić o cuda za jej wstawiennictwem.
Po to, by sprawa czcigodnego sługi Bożego mogła przejść do kolejnego etapu, zwykle wymagana jest weryfikacja w postaci cudu. Cud ten musi mieć miejsce za wstawiennictwem czcigodnego sługi Bożego po jego śmierci i być niewytłumaczalny z punktu widzenia nauki. Jednakże wymóg tego pierwszego cudu można uchylić, jeśli czcigodny sługa Boży został oficjalnie uznany za męczennika. Podczas beatyfikacji uznaje się za godne wiary, że błogosławiony przebywa w niebie. Ustala się dzień jego wspomnienia i za specjalnym pozwoleniem dopuszcza się erygowanie parafii pod jego wezwaniem. Jednakże kult publiczny błogosławionego posiada pewne ograniczenia: chociaż prywatnie może oddawać mu cześć każdy wierny, w liturgii wspomina się go
tylko w niektórych diecezjach (zwykle tam, gdzie żył) lub wspólnotach zakonnych.
Do kanonizacji wymagany jest jeszcze jeden potwierdzony cud. Kiedy zostaje on zaaprobowany, wyznacza się termin mszy kanonizacyjnej, podczas której nowy święty zostaje wskazany jako wzór dla Kościoła powszechnego, a jego kult rozszerzony na cały świat. Ten ostatni etap może w niektórych przypadkach zostać pominięty przez ojca świętego, gdy uzna on za stosowne dokonanie równorzędnej ceremonii w stosunku do otaczanego od dawna ciągłym kultem błogosławionego.
W tej książce będę używać terminu „święty” swobodnie – w odniesieniu do wszystkich mężczyzn i kobiet na każdym etapie powyższego procesu. Tam, gdzie pojawi się słowo „święty”, będzie ono dotyczyło każdego, kto jest w niebie, niezależnie od tego, czy był on znany na ziemi. Niewielu z czytelników tej książki dostąpi kanonizacji, mam jednak głęboką nadzieję, że każdy, kto ją czyta, pewnego dnia stanie się świętym i będzie przebywał w towarzystwie tych, którzy zapełniają te strony.
Wszyscy święci i święte Boże, módlcie się za nami!
Meg Hunter-Kilmer
O autorze
Meg Hunter-Kilmer to amerykańska autorka, świecka misjonarka i prelegentka katolicka, znana z przybliżania postaci świętych.