Głos Karmelu 1/2026 (103)

Przedstawiamy Wam kolejny numer naszego karmelitańskiego półrocznika. Tym razem jest on poświęcony prostocie. To obecnie rzadko wymieniana i praktykowana cnota. W skomplikowanych meandrach naszego życia często zapominamy o tym, że prawdziwa świętość jest prosta. Dlaczego? Ponieważ Wszechmocny Bóg jest prosty i Maryja jest prosta. Prostota niczego nie ujmuje ani wielkości i odwieczności Boga jako Stwórcy ani Maryi jako tej z ludzi, która jako pierwsza najpełniej wypełniła wolę Boga, miłując go w prawdzie i w duchu.

Tak często na własną prośbę komplikujemy sobie wiele życiowych spraw, tych dotyczących naszego codziennego funkcjonowania w świecie, ale też i tych które dotykają naszej relacji ze Stwórcą, naszej pobożności, modlitwy i wiary. To często nie nasza wina. Wprzęgnięci w cały system funkcjonowania rzeczywistości na ziemi sądzimy, że potrzeba wielu czasem skomplikowanych postaw i zachowań. Tymczasem Jezus powiedział do św. Marty: Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego.

 

Drodzy czytelnicy, życzę nam wszystkim, aby teksty, które prezentujemy w najnowszym wydaniu naszego karmelitańskiego czasopisma, otwierały nasze umysły i serca na tajemnicę prostoty. Abyśmy stając się ludźmi Bożej prostoty, stawali się ludźmi bardziej prawdziwymi, ponieważ – jak czytamy w jednym z naszych artykułów – człowiek o sercu prostym żyje w zgodzie z własnym wnętrzem, co jest podstawą zdrowia psychicznego. Nie ma potrzeby udawania, wprowadzania do swojego życia męczących go pokrętności, prowadzących do lęków i w konsekwencji do zaburzeń osobowości. Człowiek prosty jest wiarygodny, budzi zaufanie i przyciąga do siebie.

 

Takiej postawy i łaski życia w prostocie serca życzę sobie samemu i Wam wszystkim.

 

Paweł Urbańczyk OCD