Fundacja w Dysie. W listopadzie 1605 roku przybyli do Krakowa na fundację pierwsi Karmelici Bosi. Przywieźli do Polski pisma św. Teresy od Jezusa oraz jej ducha i styl życia zakonnego. Na życzenie króla i biskupów zostały zaproszone do Polski również córki duchowe św. Teresy, które w maju 1612 roku przybyły do nas z Belgii. Pierwszy klasztor karmelitanek bosych św. Marcina w Krakowie szybko zapełnił się nowymi powołaniami. Stąd zrodziła się potrzeba nowej fundacji. W listopadzie 1624 roku została ona zainicjowana, a wybranym miejscem stał się Lublin (klasztor p.w. św. Józefa przy ul. Świętoduskiej). W 1645 roku, uzyskano pozwolenie na założenie drugiego kasztoru karmelitanek bosych w Lublinie p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP (ul. Staszica). W 1807 roku klasztor ten przyjął do siebie zgromadzenie konwentu św. Józefa, które oddało swój dom karmelitom bosym po spaleniu ich klasztoru. Klasztor Niepokalanego Poczęcia uległ kasacie w roku 1819. Siostry po zamknięciu przez rząd nowicjatu pozostały w swym klasztorze do końca. Jeszcze za ich życia urząd miasta przeniósł do karmelitanek szpital Sióstr Miłosierdzia, im samym pozostawiając jedynie część domu. Po śmierci ostatniej karmelitanki w 1870 roku, cały klasztor i kościół przejęły Siostry Szarytki.

Klasztor karmelitanek bosych w Dysie koło Lublina p.w. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski jest kontynuacją długoletniej tradycji Karmelu w Lublinie. Założony jako wotum milenijne chrztu Polski przed upływem 100 lat od śmierci ostatniej karmelitanki klasztoru Niepokalanego Poczęcia, wszedł we wszystkie jego prawa. Jest fundacją sióstr klasztoru św. Teresy od Jezusa i św. Jana od Krzyża, (Kraków ul. Wesoła) jedynego, który przetrwał kasaty zaborców i II wojnę światową. Dekret erygujący i beneplacitium apostolicum dla odnowionej fundacji wydał Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński. Wśród sióstr przybyłych 1 października 1966 roku na nową placówkę były m. in. matka Teresa od Jezusa (Halina Zapłacka) - mianowana na przełożoną - oraz s. Julianna od Jezusa Hostii (Anna Lewandowska) i s. Domicylla od Jezusa Maryi (Julianna Kunowska). W dzień poświęcony św. Teresie od Dzieciątka Jezus (wówczas 3 października) pierwszą Mszę Świętą w prowizorycznej kaplicy odprawił ordynariusz lubelski ks. bp Piotr Kałwa. Poświęcenia kaplicy dokonał przeor karmelitów bosych z Lublina o. Bazyli od św. Anzelma w dniu 21 listopada tegoż samego roku, a w Dzień Bożego Narodzenia biskup lubelski zaprowadził klauzurę papieską. Dom z niewielkim ogrodem, przy ul. Chmielewskiego 9, w którym początkowo zamieszkały siostry, był słabo przystosowany do potrzeb i warunków życia zakonnego, i mimo dokonanej przebudowy traktowano go jako "przejściowy", szukając większej posady umożliwiającej budowę nowego. Mimo trudności ze strony władz państwowych w 1980 roku uzyskano zgodę na rozpoczęcie prac budowlanych klasztoru w Dysie, w wiosce położonej niedaleko od Lublina. 31 sierpnia 1982 roku Prymas Polski Kard Józef Glemp wmurował kamień węgielny, poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, pod kaplicę i klasztor, do którego w roku 1984 przeniosły się siostry. W Święto Ofiarowania Matki Bożej, 21 listopada 1985 roku, odbyło się uroczyste poświęcenie Karmelu w Dysie, którego dokonał Arcybiskup Bolesław Pylak w asyście księży biskupów, przełożonych zakonu i kapłanów.

W 1990 roku zgromadzenie przegłosowało pozytywnie założenie fundacji w Kijowie na Ukrainie, którą utworzono wspólnie z siostrami Karmelu z Krakowa - Łobzowa. W maju roku 1995 Kongregacja ds. Życia Konsekrowanego wyraziła zgodę na rozpoczęcie kolejnej fundacji na ziemiach wschodnich, w Charkowie, a w Roku Jubileuszu Chrześcijaństwa, 2000 lat od Narodzenia Jezusa Chrystusa, kilka sióstr udało się do Karmelu w Betlejem.