Połączenie procesów obojga małżonków

Biskup Giovanni Papa, relator w Rzymie i Maria Perrier (ze świeckiego instytutu Matki Bożej Życia) współpracowali nad przygotowaniem dokumentacji łączącej obydwie sprawy.

Zostały przeglądnięte materiały z 49 bibliotek i archiwów, w tym również zbiory Karmelu w Lisieux liczące 9700 listów świadczących w mniejszym lub większym stopniu o kulcie małżonków Martin. Te znaczące prace doprowadziły, po licznych perypetiach (zgony, reorganizacja kurii rzymskiej, itd.), do zredagowania Positio w dwóch tomach liczących odpowiednio 690 i 1340 stron. Ojciec Simeon od Rodziny Świętej, mianowany w roku 1973 na postulatora generalnego ze strony Zakonu Karmelitów, doprowadził do końca tę pracę, rozpoczętą trzydzieści cztery lata wcześniej.

Ojciec Simeon 19 marca 1991 roku zwrócił się z prośbą do Stolicy Apostolskiej o dokonanie osądu merytorycznego Positio i o uznanie heroiczności cnót rodziców Martin. Prośba to została poparta przez Karmel w Lisieux, diecezję Bayeux i Lisieux, episkopat Francji, Rady Pontyfikalne ds. Laikatu oraz ds. Rodziny, stowarzyszenia laickie i liczne rodziny katolickie z całego świata. 20 grudnia 1993 konsultorzy teolodzy wydali pozytywną opinię.

Natomiast 15 marca 1994 na zebraniu zwyczajnym kardynałowie i biskupi z Kongregacji rzymskich, po zapoznaniu się z relacją kardynała Gagnona z Kanady, uznali heroiczność cnót Ludwika i Zelii Martin.

26 marca 1994 roku, w Roku Rodziny, Jan Paweł II podpisał dekret o heroiczności cnót Ludwika i Zelii Martin i przyznał im tytuł "Czcigodnych Sług Bożych".

Można więc oddawać im cześć w oczekiwaniu na beatyfikację, do której potrzebny jest uznany kanonicznie cud.

Cud ten właśnie się wydarzył.

Dodatek do:
Zelia i Ludwik Martin, Korespondencja rodzinna 1863-1885,
Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2007.