Mała droga św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Jerzy Gogola OCD

"Droga" na polu duchowości dotyczy procesu uświęcenia, dokonującego się w czasie ziemskiego życia wierzącego i wskazuje na potrzebę dążenia do określonego celu. Chrześcijanin powołany jest do przebywania drogi od niebytu do pełni bytu, od sytuacji śmierci do sytuacji życia w całej pełni, od sytuacji wrogości względem Boga do sytuacji zjednoczenia przemieniającego w miłości. Taki jest cel jego duchowej drogi. Cały proces uświęcenia zmierza ku temu, by świętość Boga, otrzymana na chrzcie świętym, stała się świętością człowieka do tego stopnia, by go przemieniła zarówno wewnętrznie, jak i w jego sposobie bycia. Jakikolwiek przymiotnik czy inny określnik, postawiony przy rzeczowniku "droga", dotyczy z natury rzeczy sposobu dochodzenia do chrześcijańskiej pełni i bliżej go określa.

Doskonałość jest jedna w swej istocie i polega na osiągnięciu wysokiego stopnia miłości. W jego osiąganiu nikt nie ma ulgowej taryfy.

Wychodząc od ogólnych prawideł rozwoju życia duchowego, można uniknąć już na początku wielu nieporozumień dotyczących przymiotnika "mała", postawionego przy "drodze" Teresy z Lisieux.

Przedmiotem niniejszego wykładu jest "droga" do świętości, przy której ona zechciała postawić kilka przymiotników, a jednym z nich jest "mała".

1. Problem nazwy
2. Istotne elementy małej drogi
3. Symbolika małej drogi
4. Oryginalność małej drogi
5. Aktualność małej drogi
6. Zakończenie