|
Eminens doctrina
świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, Doktora Kościoła
Szczepan Praśkiewicz OCD
W 1995 r. mijało ćwierćwiecze od przyznania przez Pawła VI tytułu Doktora
Kościoła św. Teresie od Jezusa (27.09.1970) i św. Katarzynie ze Sieny
(3.10.1970). Było to wydarzenie bezprecendensowe; żadna kobieta nie otrzymała
bowiem wcześniej tego tytułu.
Obchody srebrnego jubileuszu doktoratu obydwu Świętych stały się równocześnie
okazją do zastanowienia się nad wymową tego zaszczytnego tytułu i nad jego
"przyszłością". Pytano nawet, czy aby doktoraty nadane przez Pawła VI ćwierć
wieku temu nie były ostatnimi w Kościele. Żaden święty nie został potem
przyozdobiony tytułem doktorskim, mimo że przedstawiano Stolicy Apostolskiej
wielu kandydatów, m.in.: św. Brygidę, św. Bernardyna ze Sieny, św. Jana z Avila,
św. Ludwika Grignon de Montfort.
Byłoby błędem mniemać, że zagadnienie tytułu doktora przestało cieszyć się w
Kościele zainteresowaniem. Przeciwnie, poddano je szczególnej analizie
dykasteriów Kurii Rzymskiej i Konstytucja Apostolska Pastor Bonus z 1988
r. wprowadziła pewne novum do dotychczasowej praktyki. Wcześniej -
włącznie z przewodem doktorskim Teresy od Jezusa i Katarzyny ze Sieny -
nadawanie zaszczytnego tytułu należało do kompetencji Św. Kongregacji Obrzędów
(Sacra Rituum Congregatio), przekształconej po Soborze w Kongregację ds.
Świętych (Congregatio pro Causis Sanctorum). Obecnie - jak czytamy w 73 artykule
wspomnianej konstytucji - Kongregacja ds. Świętych zachowuje kompetencje w
osądzaniu rekwizytów do tego tytułu, ale po uprzednim otrzymaniu votum
Kongregacji Nauki Wiary odnośnie "eminentem doctrinam quod attinent".
Niniejszy artykuł pragnie przedstawić syntetycznie ową właśnie "eminentem
doctrinam" św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dzięki której w dniu 19 października
1997 r., została ona zaliczona w poczet Doktorów Kościoła.
1. Ogólne wymogi "doniosłej doktryny"
2. Charakterystyczne cechy doniosłości nauki terezjańskiej
3. Źródła teologicznego i duchowego orędzia św. Teresy
4. Ustawiczna aktualność przesłania terezjańskiego | 
